Menu

Geschiedenis

In 1981 richtten leden van de vredesbeweging IPIS op. Twee jaar later kreeg IPIS zijn erkenning als NGO vanwege de Belgische overheid. De initiatiefnemers hadden een ruime opvatting van de thema’s vrede en veiligheid. Dat uitte zich in de brede waaier aan thema’s waarover we informatie verzamelden in ons documentatiecentrum: democratisering, mensenrechten, privé-actoren, globalisering, politieke bewegingen, enzovoort.

Na de Koude Oorlog verschoof het zwaartepunt van ons onderzoek van Oost- en Centraal-Europa naar sub-Sahara Afrika. Tegelijkertijd evolueerde IPIS van een documentatiedienst naar een instituut dat aan ‘action research’ doet. Het ontstaan van een veelheid aan vuile en vergeten conflicten op het Afrikaanse continent, en het daarbij behorende informatiedeficit, noopte ons het terrein op te gaan op zoek naar informatie uit eerste hand over wapenstromen, de financiering van conflicten, de plundering van natuurlijke rijkdommen en de betrokkenheid van de privé-sector. Ons veldonderzoek in vaak gevaarlijke oorlogszones mondde uit in een aantal ophefmakende rapporten die internationale weerklank en erkenning kregen vanwege onder meer de Verenigde Naties, verschillende overheden en internationale NGO’s.

Om ons duidelijker te profileren ten aanzien van onze stakeholders en het publiek, zijn de onderzoeksactiviteiten gestructureerd rond drie kernthema’s: wapenhandel, de exploitatie van natuurlijke rijkdommen en maatschappelijk verantwoord ondernemen in sub-Sahara Afrika. Behalve wapenhandel en conflictgerelateerde topics, besteden we ook veel aandacht aan post-conflict wederopbouw, duurzame ontwikkeling, mensenrechten en milieu.